X
تبلیغات
تکنولوژی آموزشی

تکنولوژی آموزشی
مطالبی پیرامون تکنولوژی آموزشی، روانشناسی تربیتی 
قالب وبلاگ

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

شعر زيباي با خشونت هرگز

سخت آشفته و غمگین بودم
به خودم می گفتم:
بچه ها تنبل و بد اخلاقند
دست کم میگیرند
درس ومشق خود را
باید امروز یکی را بزنم، اخم کنم
و نخندم اصلا
تا بترسند از من
و حسابی ببرند
خط کشی آوردم،
درهوا چرخاندم...
چشم ها در پی چوب، هرطرف می غلطید
مشق ها را بگذارید جلو، زود، معطل نکنید !

اولی کامل بود،

دومی بدخط بود
بر سرش داد زدم...

سومی می لرزید...
خوب، گیر آوردم !!!
صید در دام افتاد
و به چنگ آمد زود...
دفتر مشق حسن گم شده بود
این طرف،
آنطرف، نیمکتش را می گشت
تو کجایی بچه؟؟؟
بله آقا، اینجا
همچنان می لرزید...
پاک تنبل شده ای بچه بد
"
به خدا دفتر من گم شده آقا، همه شاهد هستند"
ما نوشتیم آقا

بازکن دستت را...
خط کشم بالا رفت، خواستم برکف دستش بزنم
او تقلا می کرد
چون نگاهش کردم
ناله سختی کرد...
گوشه ی صورت او قرمز شد
هق هقی کردو سپس ساکت شد...
همچنان می گریید...
مثل شخصی آرام، بی خروش و ناله

ناگهان حمدالله، درکنارم خم شد

زیر یک میز،کنار دیوار،
دفتری پیدا کرد ……

گفت : آقا ایناهاش،
دفتر مشق حسن

چون نگاهش کردم، عالی و خوش خط بود
غرق در شرم و خجالت گشتم
جای آن چوب ستم، بردلم آتش زده بود
سرخی گونه او، به کبودی گروید …..

صبح فردا دیدم
که حسن با پدرش، و یکی مرد دگر
سوی من می آیند...

خجل و دل نگران،
منتظر ماندم من
تا که حرفی بزنند
شکوه ای یا گله ای،
یا که دعوا شاید

سخت در اندیشه ی آنان بودم
پدرش بعدِ سلام،
گفت : لطفی بکنید،
و حسن را بسپارید به ما

گفتمش، چی شده آقا رحمان ؟؟؟
گفت : این خنگ خدا
وقتی از مدرسه برمی گشته
به زمین افتاده
بچه ی سر به هوا،
یا که دعوا کرده
قصه ای ساخته است
زیر ابرو وکنارچشمش،
متورم شده است
درد سختی دارد،
می بریمش دکتر
با اجازه آقا …….
چشمم افتاد به چشم کودک...
غرق اندوه و تاثرگشتم

منِ شرمنده معلم بودم
لیک آن کودک خرد وکوچک
این چنین درس بزرگی می داد
بی کتاب ودفتر ….

من چه کوچک بودم
او چه اندازه بزرگ
به پدر نیز نگفت
آنچه من از سرخشم، به سرش آوردم

عیب کار ازخود من بود و نمیدانستم
من از آن روز معلم شده ام ….
او به من یاد بداد درس زیبایی را...
که به هنگامه ی خشم
نه به دل تصمیمی
نه به لب دستوری
نه کنم تنبیهی
***
یا چرا اصلا من
عصبانی باشم
با محبت شاید،
گرهی بگشایم

با خشونت هرگز...
با خشونت هرگز...
با خشونت هرگز...

[ یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1392 ] [ 7:18 ] [ محمد کاظم سیدی ]

داستان خانم تامپسون معلم کلاس پنجم

....خانم تامپسون معلّم کلاس پنجم دبستان وارد کلاس شد و پس از صحبت هاى اوليه، مطابق معمول به دانش آموزان گفت که همه آن ها را به يک اندازه دوست دارد و فرقى بين آن ها قائل نيست. البته او دروغ مي گفت و چنين چيزى امکان نداشت. مخصوصاً اين که پسر کوچکى در رديف جلوى کلاس روى صندلى لم داده بود به نام تدى استودارد که خانم تامپسون چندان دل خوشى از او نداشت. تدى سال قبل نيز دانش آموز همين کلاس بود. هميشه لباس هاى کثيف به تن داشت، با بچه هاى ديگر نمي جوشيد و به درسش هم نمي رسيد. او واقعاً دانش آموز نامرتبى بود و خانم تامپسون از دست او بسيار ناراضى بود و سرانجام هم به او نمره قبولى نداد و او را رفوزه کرد.
امسال که دوباره تدى در کلاس پنجم حضور مي يافت، خانم تامپسون تصميم گرفت به پرونده تحصيلى سال هاى قبل او نگاهى بياندازد تا شايد به علّت درس نخواندن او پي ببرد و بتواند کمکش کند.

معلّم کلاس اول تدى در پرونده اش نوشته بود: «تدى دانش آموز باهوش، شاد و با استعدادى است. تکاليفش را خيلى خوب انجام مي دهد و رفتار خوبى دارد. رضايت کامل».

معلّم کلاس دوم او در پرونده اش نوشته بود: «تدى دانش آموز فوق العاده اى است. همکلاسيهايش دوستش دارند ولى او به خاطر بيمارى درمان ناپذير مادرش که در خانه بسترى است دچار مشکل روحى است.»

معلّم کلاس سوم او در پرونده اش نوشته بود: «مرگ مادر براى تدى بسيار گران تمام شده است. او تمام تلاشش را براى درس خواندن مي کند ولى پدرش به درس و مشق او علاقه اى ندارد. اگر شرايط محيطى او در خانه تغيير نکند او به زودى با مشکل روبرو خواهد شد.»

معلّم کلاس چهارم تدى در پرونده اش نوشته بود: «تدى درس خواندن را رها کرده و علاقه اى به مدرسه نشان نمي دهد. دوستان زيادى ندارد و گاهى در کلاس خوابش مي برد.»

خانم تامپسون با مطالعه پرونده هاى تدى به مشکل او پى برد و از اين که دير به فکر افتاده بود خود را نکوهش کرد. تصادفاً فرداى آن روز، روز معلّم بود و همه دانش آموزان هدايايى براى او آوردند. هداياى بچه ها همه در کاغذ کادوهاى زيبا و نوارهاى رنگارنگ پيچيده شده بود، بجز هديه تدى که داخل يک کاغذ معمولى و به شکل نامناسبى بسته بندى شده بود. خانم تامپسون هديه ها را سرکلاس باز کرد. وقتى بسته تدى را باز کرد يک دستبند کهنه که چند نگينش افتاده بود و يک شيشه عطر که سه چهارمش مصرف شده بود در داخل آن بود. اين امر باعث خنده بچه هاى کلاس شد امّا خانم تامپسون فوراً خنده بچه ها را قطع کرد و شروع به تعريف از زيبايى دستبند کرد. سپس آن را همانجا به دست کرد و مقدارى از آن عطر را نيز به خود زد. تدى آن روز بعد از تمام شدن ساعت مدرسه مدتى بيرون مدرسه صبر کرد تا خانم تامپسون از مدرسه خارج شد. سپس نزد او رفت و به او گفت: «خانم تامپسون، شما امروز بوى مادرم را مي داديد.»

خانم تامپسون، بعد از خداحافظى از تدى، داخل ماشينش رفت و براى دقايقى طولانى گريه کرد. از آن روز به بعد، او آدم ديگرى شد و در کنار تدريس خواندن، نوشتن، رياضيات و علوم، به آموزش «زندگي» و «عشق به همنوع» به بچه ها پرداخت و البته توجه ويژه اى نيز به تدى مي کرد.

پس از مدتى، ذهن تدى دوباره زنده شد. هر چه خانم تامپسون او را بيشتر تشويق مي کرد او هم سريعتر پاسخ مي داد. به سرعت او يکى از با هوش ترين بچه هاى کلاس شد و خانم تامپسون با وجودى که به دروغ گفته بود که همه را به يک اندازه دوست دارد، امّا حالا تدى دانش آموز محبوبش شده بود.

يکسال بعد، خانم تامپسون يادداشتى از تدى دريافت کرد که در آن نوشته بود شما بهترين معلّمى هستيد که من در عمرم داشته ام.

شش سال بعد، يادداشت ديگرى از تدى به خانم تامپسون رسيد. او نوشته بود که دبيرستان را تمام کرده و شاگرد سوم شده است. و باز هم افزوده بود که شما همچنان بهترين معلمى هستيد که در تمام عمرم داشته ام.

چهار سال بعد از آن، خانم تامپسون نامه ديگرى دريافت کرد که در آن تدى نوشته بود با وجودى که روزگار سختى داشته است امّا دانشکده را رها نکرده و به زودى از دانشگاه با رتبه عالى فارغ التحصيل مي شود. باز هم تأکيد کرده بود که خانم تامپسون بهترين معلم دوران زندگيش بوده است.

چهار سال ديگر هم گذشت و باز نامه اى ديگر رسيد. اين بار تدى توضيح داده بود که پس از دريافت ليسانس تصميم گرفته به تحصيل ادامه دهد و اين کار را کرده است. باز هم خانم تامپسون را محبوبترين و بهترين معلم دوران عمرش خطاب کرده بود. امّا اين بار، نام تدى در پايان نامه کمى طولاني تر شده بود: دکتر تئودور استودارد.

ماجرا هنوز تمام نشده است. بهار آن سال نامه ديگرى رسيد. تدى در اين نامه گفته بود که با دخترى آشنا شده و مي خواهند با هم ازدواج کنند. او توضيح داده بود که پدرش چند سال پيش فوت شده و از خانم تامپسون خواهش کرده بود اگر موافقت کند در مراسم عروسى در کليسا، در محلى که معمولاً براى نشستن مادر داماد در نظر گرفته مي شود بنشيند. خانم تامپسون بدون معطلى پذيرفت و حدس بزنيد چکار کرد؟ او دستبند مادر تدى را با همان جاهاى خالى نگين ها به دست کرد و علاوه بر آن، يک شيشه از همان عطرى که تدى برايش آورده بود خريد و روز عروسى به خودش زد.

تدى وقتى در کليسا خانم تامپسون را ديد او را به گرمى هر چه تمامتر در آغوش فشرد و در گوشش گفت: «خانم تامپسون از اين که به من اعتماد کرديد از شما متشکرم. به خاطر اين که باعث شديد من احساس کنم که آدم مهمى هستم از شما متشکرم. و از همه بالاتر به خاطر اين که به من نشان داديد که مي توانم تغيير کنم از شما متشکرم.»

خانم تامپسون که اشک در چشم داشت در گوش او پاسخ داد: «تدى، تو اشتباه مي کنى. اين تو بودى که به من آموختى که مي توانم تغيير کنم. من قبل از آن روزى که تو بيرون مدرسه با من صحبت کردى، بلد نبودم چگونه تدريس کنم.»

بد نيست بدانيد که تدى استودارد هم اکنون در دانشگاه آيوا استاد برجسته پزشکى است و بخش سرطان دانشکده پزشکى دانشگاه نيز به نام او نامگذارى شده است. همين امروز گرمابخش قلب يکنفر شويد ... وجود فرشته ها را باور داشته باشيد، و مطمئن باشيد که محبت شما به خودتان باز خواهد گشت.

[ شنبه چهاردهم اردیبهشت 1392 ] [ 7:53 ] [ محمد کاظم سیدی ]
[ پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1392 ] [ 23:10 ] [ محمد کاظم سیدی ]

http://up.toca.ir/images/xve73djrpouvl65g7.pdf

[ شنبه بیست و ششم اسفند 1391 ] [ 15:5 ] [ محمد کاظم سیدی ]
[ جمعه یازدهم اسفند 1391 ] [ 14:11 ] [ محمد کاظم سیدی ]

http://uploadpa.com/beta/12/qp6jekqkslmu5hx3z6hr.ppt

[ پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1391 ] [ 22:50 ] [ محمد کاظم سیدی ]
In association with the University of the West of England ©
What is the definition of Community Media, and what is the prime
area of emphasis for this research?
N.B. This paper will be re-written at a later stage to include footnotes and a bibliography.
The concept and label ‘Community Media’ is an extremely complex one to
deconstruct, which is necessary in order to find an adequate definition of the term.
The words, ‘community’ and ‘media’ themselves are problematic and loaded with
meaning, therefore adding an extra burden when they are coupled together. Added to
this a plethora of other terms which are commonly used interchangeably with
Community Media to describe the same thing, and it soon becomes apparent that the
label may not be adequate enough to describe the complexities and variations of
activities that come under this identity. For example;
Alternative Media Media Education Hands-on Media
Education
Public Access
Movement
Consumer grade video
for community use
Community based
media
Participatory Media Community Based
Media Movement
In order to construct an adequate definition of Community Media, it is necessary to
dig a little to find its meaning.
Dealing with Community first, according to the Collins Dictionary of Sociology;
“community (as used by both sociologists and geologists)
any set of social relationships operating within certain
boundaries, locations or territories. The term has
descriptive and prescriptive connotations in both popular
and academic usage. It may refer to social relationships
which take place within a geographically defined area or
neighbourhood, or to relationships which are not locally
operative but exist at a more abstract, ideological level.
For example, the term ‘lesbian community’ may refer to an
actual settlement of women, or it may refer to a collective
of women sharing ideas and lifestyles, but not necessary
residing in the same spatial area.
It has been suggested that the concept [community] is one
of the most difficult and controversial in modern society.
Lowe (1986) suggests that it ‘ranks only with the notion of
class in this respect’. It is certainly a term which has
attracted many different interpretations and has been
subjected to wide use and abuse.”
2
How then does the structures of the media industry (tv, radio, press, cinema), fit in
with this collectivist notion of community, and what are its principles and motivation?
In Hienz Nigg and Graham Wade’s landmark 1980 book ‘Community Media’, in the
introduction they usefully describe the motivations and beginnings of the ‘alternative
media’ approach, but as I will describe later, to satisfactory devise an accurate
definition and portrait of this sector, it is essential to departmentalise the sector as the
activities that lie within this umbrella term are themselves diverse, with subtle
differences in their aims and objectives, even if the overall ethos remains the same.
According to Nigg/Wade:
Therefore, there was no ideological distinction between the concepts of having the
right to vote, having the right to own your own home, having the right to equality in
the workplace, and having the right to be in control of your own representation in the
media. It is interesting to note, but not a surprise however, that it is the individuals
and communities who shout loudest for equality in society, are those who don’t have
it. Alternative media became a platform upon which the voiceless had a voice, and
thus the community in Community Media has become synonymous with the ‘the
have-nots’.
The Collins Dictionary of Sociology acknowledges this assumption of the term
community, in its’ description of ‘Community Action’:
“Alternative media workers see themselves as enablers of
communication processes rather than as producers of
ready-made messages. They think that people’s opinions,
thoughts, and feelings should find direct expression and
not be restricted or remoulded by leaders. In practise,
however, the idea of total access is frequently difficult to
achieve. Most practitioners believe that people should at
least have editorial control where they cannot be directly
involved in all decisions concerning the planning, making,
and use of media productions.
It is not surprising that the development of the alternative
media movement was crucially stimulated by the
community action struggles of the late 1960’s and early
1970’s. Generally, grassroots activists were inspired by
the same beliefs in the necessity of people’s involvement in
all public and private decisions concerning their homes
and their wider social and physical environment.”
“community action the organisation of groups to
achieve change within the community. The term is
most associated with minority or disadvantaged
groups. In particular, community action can be seen
as an attempt by a disadvantaged or powerless group
to organise and mobilise from a local or
neighbourhood base. Community is seen to facilitate
local participation in the political process, possibly in
opposition to dominant beliefs and practices.”
3
In this context then, to engage in Community Media is a political act. It is for this
reason writings about community media ideology often use the word democracy, as
its principles lie in giving access to potential tools of power to the powerless.
It is at this point of the construction of a definition where it becomes important to
assess the various grassroots activities which commonly get identified as community
media, as the political agenda of much of this activity is not always as overt and
hardcore as it may seem when reading papers on this sector. It is true that that the
motivations of practitioners and facilitators who work in this field pay be particularly
passionate about access, but it should also be acknowledged (and will be explored at
some depth later in the thesis), many practitioners working in the community media
sector are doing so for more creative or educational reasons, than they are political.
Whilst it is acknowledged in this analysis that it is extremely difficult to try and
extract and separate political notions from creativity and education, the separation
from politics comes when judging prime motivating factors of the practitioners for
working in this field, rather than what drives them and their own personal beliefs
outright, separate from their actual work in community media.
In Handheld Visions, veteran community media facilitator/activist Dee Dee Halleck
talks of the “Community Based Media Movement” that existed in the 1960’s. Today
it is not so much a movement, but more of a small cottage industry. Tellingly many
sociology studies have highlighted that the priorities of a ‘movement’ lies in its
principles, whereas the priorities of industry lies in economic viability. No research is
needed to tell anyone that principles and economics do not always comfortably
coexist. Hence, this is the reason why looking at the community media today
primarily through political spectacles is somewhat of a red herring, although that
agenda should not, and cannot be ignored completely.
Research and writing on the community media activity seldom, if ever, acknowledge
the important differences in aims & objectives between alternative broadcast activity
and educational activity, and often lump the two together with general talk of ‘media
democracy’ and ‘media access’. It is obvious to see why distinctions might not have
been made in the earlier days of community media as it would have been
predominantly the same people involved in all areas of the work, and also because the
community media community would have been a lot smaller. But now a reassessment
has to be made in this current climate, where community media and media education
at a community level is widespread and increasingly varied in its approach and
motivation. Although they sometimes feed each other, the broadcast, and
transmission work carried out on a community level, and the more direct educational
activities are very distinct in their own right, and it doesn’t help make an accurate
assessment of the sector when their qualities are not judged in their own right in
detail.
The following diagram on page 4 is a judgement of the community media sector, with
its various activities categorised into two main areas; Communication Platforms and
Educational Activity, and each of those sections subdivided into two further areas
each;
4
5
Communication Platforms
 Community Broadcast - structures and activities within the community
media sector that most directly emulate the traditional media industry, albeit
with a different ‘voice’.
 Media Democracy - structures that have been established to consciously
undermine traditional media, to re-dress the balance between the reporters and
the reported. Media Democracy is the most overtly political of the two areas
in Communication Platforms, and is also the work is most accurately
described by the term Alternative Media.
It is work carried out in this Communication Platforms heading which most
commonly gets identified as Community Media in general discussion of the topic.
Educational Activity
 Media Education – educational activity carried out with the direct
motivations of aiming to inspire the participants to become aspiring creative
media practitioners. Aim to give skills of operating media equipment to give
participants confidence in making their own productions, and also to boost
skills to raise the participants potential of entering media as a viable career
option.
 Media In Education – in many cases these activities can look to an external
observer to be exactly the same as Media Education, but vitally the aims &
objectives are different. Rather than trying to inspire the participants in media
of itself, Media In Education aims to encourage participants to use media tools
as a means of raising levels of other areas of their development, (often by
stealth), such as communication skills, literacy, confidence, decision making,
etc. Any interest in a participant to work in the media industry that came from
such work would be a fortunate and welcome by-product, rather than a priority
target result.
Whilst Communication Platforms are more concerned with broadcasting messages
(productions, text) from those who would otherwise have been voiceless, Educational
Activities are more concerned with process of making messages. To further
complicate the definition of these identities, some media community media
educational activities are more concerned about the process, and others are more
driven by the need for a product. More on the impacts of these subtle differences in
aims & objectives will be explored in more depth in the thesis.
From this overview of the landscape of the community media sector, the main area of
emphasis for the purposes of this research will be the area of work which comes under
Educational Activities. That said, the arrow at the bottom of the diagram suggests that
all the areas under the umbrella of Community Media (have the potential to) work
together and share core principles, resources, etc. With the emphasis of the Education
Activities being process and production, and Communication Platforms being more
concerned with dissemination of information, it therefore seems natural and
appropriate for the purposes of this research – which is primarily concerned with how
the educational work can be made more sustainable – to assess how well one side of
community media is working with the other, and to highlight the potential for both
areas. For the education side to continue its work without considering how to best use
the dissemination platforms on offer by the Communication Platforms is a massive
6
loss of potential when considering the notion of sustainability of the productions that
have been made, and also the sharing of knowledge that was gained in the process.
Whilst wider strategies for the sustainability of the knowledge, skills and productions
of the educational activities undoubtedly stretches beyond the boundaries of
community media itself, this research will suggest that the majority of the platforms
and skills to achieve this sustainability actually lays within the sector itself, thus
promoting another important aspect of the sustainability of this sector: financial.
No research of community media activity to date has described (or realised) this
infrastructure of the sector before, let alone explore in detail issues of
sustainability and the potential of how the sector could work together more to
achieve this.
The crucial reality to accept when assessing the activities and motivations of the
Community Media sector is to realise that the Media part is highly disposable, but the
Community element is not. Media related activities are just one of a long line of
initiatives to run at a community level, with the aim of bringing whatever services
they offer closer to the participant group/residents.
community safety community
education
community
photography
community
cohesion
community
politics
community arts community care community dance community
policing
community drama
Although this might seem an obvious point at first, the reason this is mentioned is
important for when any community activity is evaluated, as it begs the question,
“Who set the aims & objectives of the community ‘project’ - the participant
community itself, or the partner ‘agency’?”
How can the Educational
Activities work better with
the Communication
Platforms to achieve
deeper levels of
sustainability across the
Community Media
sector?
7
Participant Groups Aims & Objectives Activity
Media
Safety
Arts
Education
Care
Photography
Dance
Cohesion
Policing
Politics
Community
Drama
To go any further into this particular area of research would be beyond the remit of
this specific paper, but it is an important consideration for a chapter of the final thesis.
To come back to the construction of a definition of Community Media then, the result
may only be part satisfactory depending on need, because as outlined above, this term
is inadequate in pinpointing specific types of activities that exist within that umbrella
identity.
At a later stage of this research I will produce further definitions of all the identified
areas of work within this sector, most notably; Communication Platforms,
Educational Activities, Community Broadcast, Media Democracy, Media Education
and Media In Education.
© Shawn Sobers – 2005
Key area of evaluation
Community Media - A definition:
A loose structure of independent companies
and individuals working on media related
broadcast, transmission and educational
activities at a community level. The work
happening in the Community Media sector can
generally be divided into Communication
Platforms and Educational Activities, with the
former being primarily concerned with
providing access to broadcast/transmission
platforms, and the latter concerned with
access to production equipment, skills and
promoting the educational potential of the
participant group.

[ دوشنبه بیست و پنجم دی 1391 ] [ 22:40 ] [ محمد کاظم سیدی ]
[ پنجشنبه هفتم دی 1391 ] [ 17:59 ] [ محمد کاظم سیدی ]
[ یکشنبه سوم دی 1391 ] [ 21:22 ] [ محمد کاظم سیدی ]

بسمه تعالی

نمونه سوالات درس جمع آوری و پردازش اطلاعات

1- طبقه بندی نیازها از نظر مزلو را شرح دهید.

2- نیاز از نظر جامعه شناسان چگونه بررسی می شود؟

3- عوامل مؤثر در تأمین و تعیین نیازهای اطلاعاتی در سازمان ها کدامند؟

4- اطلاعات مورد نیاز مدیران بر حسب سطح مدیران چگونه است؟

5- انواع مخاطبان یک سازمان را نام ببرید.

6- ابزارها و وسایل ضبط و انتقال دانش تا قبل از اختراع را بنویسید.

7- ابزارها و وسایل ضبط و انتقال دانش را از اختراع چاپ تا کنون را توضیح دهید.

8- وظایف آرشیو را بنویسید.

9- نقش آرشیو در روابط عمومی چیست؟

10- آرشیو چیست؟

11- دو اصل مهم در گردآوری اطلاعات کدامند؟

12- روشهای گردآوری اطلاعات بطور کلی چند دسته است؟ نام ببرید.

13- محاسن روش مشاهده را نام ببرید.

14- معایب روش مشاهده کدامند؟

15- محاسن روش مصاحبه را بنویسید.

16- معایب روش مصاحبه را بنویسید.

17- محاسن روش پرسشنامه را بنویسید.

18- معایب روش پرسشنامه را بنویسید.

19- روش تحقیق کتابخانه ای را توضیح دهید.

20- روش تحقیق میدانی را توضیح دهید.

21- در روش میدانی از چه روشهای متداولی استفاده می گردد؟

22- روشهای گردآوری اطلاعات در روابط عمومی را نام ببرید.

23- اطلاع رسانی چیست؟

24- تکنولوژی اطلاعات چیست؟

25- چرا تکنولوژی اطلاعات برای کشورهای در حال توسعه مهم است؟

26- رسانه های نوین اطلاع رسانی(اینترنت) کدامند؟

27- ویژگی های اطلاع رسانی مطلوب چیست؟

[ پنجشنبه شانزدهم آذر 1391 ] [ 14:46 ] [ محمد کاظم سیدی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

در این وبلاگ مطالب متنوعی در مورد تکنولوژی آموزشی و روانشناسی تربیتی قرار داده می شود.
امکانات وب